Een boek schrijven over uw eigen leven
‘Ik zou wel een boek kunnen schrijven over wat ik allemaal heb meegemaakt’. Een veelgehoorde ontboezeming die ik geregeld hoor als NLP-coach en dactyoloog. Volgens een recent onderzoek lopen meer dan één miljoen mensen rond met plannen om zo’n boek echt te gaan schrijven. Maar de meesten komen niet verder dan alleen maar die gedachte.
Opschrijven helpt je brein te ordenen, schoon te maken. Dit komt omdat je meer zintuigen gebruikt bij dat proces. Wil je beter kunnen onthouden dan zijn daar meer zintuiglijke ervaringen voor nodig zoals voelen, horen en zien. We doen dit ook met het goed onthouden van je boodschappenlijstje. Bij het maken van een boodschappenlijstje ‘zie’ je de dingen voor je die je nodig hebt en dan schrijft je ze op. Als je tenminste je lijstje op een rustig moment kunt maken. Door het opschrijven zet je het beeld om in tekst. Dit proces zorgt ervoor dat, als je in de supermarkt loopt, eigenlijk je boodschappenlijstje amper nodig hebt. Het brein kan het simpel uit je systeem halen.
De voorbereidende werkzaamheden bij het maken van je boodschappenlijst zorgde voor een structuur in je brein. Zou je dit lijstje vooraf niet gemaakt hebben en sta je na een hectische dag in de supermarkt dan ‘zie’ je de dingen die je nodig hebt niet voor je en vergeet je dingen mee te nemen. Dit komt door een bijkomende emotie. Stress, boosheid, de complexheid aan dingen die je in de winkel ziet of bijvoorbeeld haast. Die emoties zitten je dan aardig in de weg.
Zo ook met negatieve gebeurtenissen in je leven. Je blijft die negatieve momenten uit je verleden elk moment weer ‘zien’ waardoor je brein negatieve emotie naar je lichaam stuurt. De emotie wordt gevoed door ‘beelden’ die we ons herinneren uit een ver verleden, ‘geluiden’ die we toen hoorden, en ‘ruiken’ we weer wat er toen was. Voor je brein maakt het niet uit of dit een situatie van 20 jaar geleden was of iets is wat nu aan het gebeuren is. Bij het repeteren van je nare gevoelens over het verleden ga je elk moment dat je daar mee bezig bent je steeds rotter voelen. Ook dat doet het brein goed. Iets wat je vaak herhaalt ‘weet’ het brein als vanzelf op te roepen.
Doorbreek dat patroon en zet je herinneringen op een rijtje! Maak schoon schip met je brein! Dus: schrijf het van je af. Bij depressies en het verwerken van een trauma heeft schrijven een therapeutische werking. Over je gevoel schrijven is goed voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid. Het is dan wel van belang op de juiste manier te schrijven. Gedichten en liedjes hebben vaak juist weer niet die therapeutische werking. Als de traumatische gebeurtenissen zijn opgeschreven als een verhaallijn met en begin, midden en eind, wordt de ‘informatie’ opgeslagen in het geheugen zodat men geen last meer heeft van die ervaren trauma. Dankzij het opschrijven van het levensverhaal is er afstand genomen van de voorheen hevige emoties.
Maar voordat het zover is, komt er eerst wat voor kijken. Want een boek over je verleden schrijven als therapie werkt pas echt goed als je jezelf op je best voelt. Want je mag natuurlijk niet de emoties meer voelen terwijl je die beelden van vroeger weer ‘ziet’. Voordat je gaat schrijven zijn er zo’n twee tot drie coachings-sessies wenselijk. Je schrijft je beste verhaal namelijk als je lekker in je vel zit. Als je dan gaat schrijven is het een perfect verwerkingsproces en heeft jouw boek draagvlak voor een grote groep mensen die jouw werk zien als hulp bij hun proces.
Het is een combinatie van coaching en verwerken. Je negatieve ervaringen uit je verleden is uit je gedachte voor je het weet. Maar gelukkig heb je dan je eigen boek nog.
Hoe het brein werkt
Onze manier van handelen stamt nog uit de oertijd. Was er toen een wild dier konden we vechten of vluchten. Dat vecht of vlucht gedrag is een uitwerking van de opgebouwde adrenaline en endorfine in je lichaam die aangemaakt worden bij stress. Ze geven je lichaam de explosieve kracht om te handelen. In onze tijd hebben we niet meer zo te maken met groot wild. Tenminste niet in de vrije natuur. Maar die stoffen komen nog steeds vrij bij onze huidige stress. Worden die stoffen niet geneutraliseerd in je lichaam dan zal dat op latere leeftijd lichamelijke klachten veroorzaken.
In ons leven nemen we met onze zintuigen waar. We horen wat we horen, zien wat we zien, ruiken wat we ruiken, proeven wat we eten en voelen wat we voelen. Die zintuiglijke waarnemingen worden netjes in ons brein opgeslagen. Of dit nu eenvoudig waarnemingen zijn of complexe emotionele waarnemingen. Het brein slaat die gegevens op. Alsof deze een harde schijf van je computer is. Middels ons denken kunnen we de herinneringen weer naar boven halen.
Die vijf zintuiglijke waarnemers geven jouw lichaam via je brein informatie terug om juist te kunnen handelen. Ben je een jager weet je als vanzelf te jagen. Was je angstig, weet je als vanzelf te vluchten. Die aangemaakte stoffen hielpen daar perfect bij.
Het grappige is dat het voor je brein niet uitmaakt of iets waar gebeurt is, of uit je traumatische verleden is opgeroepen, of nu aan de orde is of zelfs kompleet verzonnen is. Het enige wat plaatsvindt is dat jouw brein informatie aan jouw lichaam teruggeeft. Dat het positieve gevoelens of negatieve gevoelens zijn maakt het brein niets uit. Voor je lichaam natuurlijk wel.
Willen we grip hebben over onze gevoelens moeten we die op de een of andere manier zichtbaar maken. Dat is direct ook het verschil met andere methodieken die je de negatieve emotionele momenten steeds opnieuw laten beleven om je lichaam te vertellen dat dit een normaal gevoel is.
De training
De methodiek gaat er vanuit dat de emotionele gevoelens die je nu hebt van een gedachte over vroeger veranderd kan worden. Denk je namelijk anders over een stukje verleden is de emotionele waarde ook anders. Het is trouwens normaal dat we niet echt meer dingen kunnen herinneren van vroeger. Tenminste niet meer de eerste opgeslagen herinnering. We herinneren ons eigenlijk steeds onze laatste herinnering. Tenslotte wil het brein makkelijk werken en zich niet druk maken over welke emotie jij eraan gekoppeld hebt toen. De vragen die aan de orde komen bij onze sessies zijn b.v. ‘waar voel je het als je aan een nare herinnering denkt’, of ‘hoe draait het in je lichaam’. Als we daarbij ook te weten gaan komen hoe mooie herinneringen teruggekoppeld worden aan je lichaam is duidelijk hoe jouw brein met je communiceert.
Zodra je, voordat je begint met je schrijfsessie, je eerst gaat opladen met herinneringen van mooie gebeurtenissen en dan gaat schrijven over je traumatische gebeurtenis is alles wat afstandelijker geworden. Een perfect manier om een goed autobiografisch boek te schrijven, toch?
Mail ons uw vragen. We helpen u graag.